• Aktualności
• O nas
• Oferta
• Najciekawsze miasta
• Polska
• Dokumenty
• Kontakt

Rynek Główny

Wrocławski Rynek Główny to serce miasta. Pięknie odrestaurowany zachwyca architekturą i niezapomnianą atmosferą. Latem odbywa się tu wiele imprez plenerowych, a w tutejszych kafejkach i restauracjach nieustannie tętni życie. To jeden z największych średniowiecznych palców Europy (175 x 200 m) – niewiele ustępuje krakowskiemu Rynkowi. Rynek we Wrocławiu powstał w XIII w. za czasów Henryka Brodatego. Od wieków był centrum handlowym i administracyjnym. Pośrodku wznosi się okazały gotycki Ratusz, duma miasta. Kamienice o bogatej ornamentyce, choć w większość zrekonstruowane po wojennej pożodze przypominają o dawnym splendorze Wrocławia i zamożności jego mieszkańców. Wiele z nich kryje w sobie średniowieczne detale (obramienia okien, portali) lub piwnice, w których niegdyś kupcy przechowywali swe dobra. Tuż przy Rynku znajduje się Plac Solny, na którym handlowano solą. Dziś słynie on z kwiaciarek – ich stargany są już nieodłącznym elementem tego miejsca. Spacerując wokół Rynku warto zwrócić uwagę na nazwy ulic – wiele z nich odwołuje się do średniowiecznej historii miasta.

Ratusz

Wrocławski ratusz to jedna z najpiękniejszych budowli gotyckich w Europie. Wzniesiony został w XIV w., ale prace nad jego budową ukończono XVI w. Stał się symbolem średniowiecznej historii miasta i jego Złotej Epoki. Ratusz jest częścią tzw. bloku śródrynkowego, w skład którego wchodziły rozmaite budowle. Tu znajdowało sie centrum administracyjne – siedziba lokalnych władz, ale i średniowieczne centrum handlowe. Dziś zachodnią część bloku stanowi budynek XIX-wiecznego Nowego Ratusza, w którym obecnie urzęduje Prezydent miasta. Gotycki ratusz wieńczy wieża z o wysokości 67 m. Kryje ona w sobie najstarszy w Polsce dzwon zegarowy z 1386 roku. Poniżej znajduje sie herb Wrocławia z 1536 (warto dodać , że oficjalny herb miasta powstał zaledwie sześć lat wcześniej!). Koniecznie trzeba przyjrzeć się XIV w. zegarowi astronomicznemu (na wschodniej fasadzie), ukazującym aktualną fazę księżyca. Piękna dekoracja ratusza i przepych wnętrz odzwierciedlają bogactwo średniowiecznego mieszczaństwa. Szczególne wrażenie robi gotycka Sala Wielka. Wewnątrz budowli znajduje się dziś Muzeum Sztuki Mieszczańskiej. W piwnicy Ratusza mieści się najstarsza restauracja w mieście – Piwnica Świdnicka. W średniowieczu serwowano tu wyśmienite piwo produkowane w Świdnicy, co dało nazwę gospodzie. Przed wschodnią fasadą Ratusza postawiono pręgierz – na pamiątkę zniszczonego w 1945  "słupa hańby”.

Jaś i Małgosia

Jaś i Małgosia to imiona najsłynniejszych kamieniczek na Rynku. Stoją w sąsiedztwie kościoła św. Elżbiety. Wzniesione zostały w XV w. w stylu gotyckim, ale większa (Małgosia) w wyniku przebudowy zyskała manierystyczno-barkowoy wygląd. Łącząca je brama to pozostałość ogrodzenia średniowiecznego cmentarza, który znajdował się przy kościele św. Elżbiety. Widnieje na nim łacńska inskrypcja: Mors Ianua Vitae - Śmierć bramą życia. W kaminicach mieszkali ci, którzy zajmowali się pobliską świątynią. Domy do dziś kryją w sobie wiele cennych starych detali architektonicznych. W Małgosi czynna jest galeria. Urokliwa para – Jaś i Małgosia to obowiązkowe tło do pamiątkowej fotografiii!

Jaś: ul. Św. Mikolaja , Małgosia ul. Odrzańska 40

Kościół Św. Elżbiety

Kościół Św. Elżbiety wybudowano w XIV w. na miejscu starszego kościoła. Ufundowali go wrocławscy mieszczanie i tutejsi notable – był ich dumą, wyrazem pobożności, ale i bogactwa. Nic dziwnego, że miał konkurować z biskupią Katedrą na Ostrowie Tumskim (nawa kościoła Św. Elżbiety ma 70 m długości). Wieża świątyni była najwyższą wieżą na średniowiecznym Śląsku, co świadczyło o wadze i rozmachu budowli. Ma 83 m wysokości i jest doskonałym punktem widokowym na Stare Miasto. Dla tego widoku warto wdrapać się po 365 stopniach! Wielu z wrocławskich patrycjuszy, którzy przyczynili się do fundacji i piękna świątyni spoczęło w jej murach. Dziś możemy podziwiać we wnętrzu wspaniałą kolekcję epitafiów z XV i XVI w. – jest ich tu ok. 100. W XVI w. kościół Św. Elżbiety oddano protestantom.

Jatki

Po wyjściu z kościoła Św. Elżbiety podążamy ulicą Odrzańską do Kiełbaśniczej. To jedna z najbardziej urokliwych uliczek na Starym Mieście. Pełno tu modnych kawiarni, galerii i sklepików. Średniowieczne kamienice – przebudowane w większości w stylu barokowym i klasycystycznym kryją w sobie wiele gotyckich detali. W średniowieczu przy tej ulicy właśnie znajdowały się jatki, w których handlowano mięsem. Przypomina o nich Pomnik Zwierząt Rzeźnych: koza, świnia, gęś oraz królik.